deliyurek8374

BENÝ GÜZEL HATIRLA

Beni güzel hatýrla!
Bunlar son satýrlar...
Farzet ki, bir rüzgârdým, esip geçtim hayatýndan
ya da bir yaðmur sel oldum sokaðýnda
sonra toprak çekti suyu...
Kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için.
Uyandýn ve ben bittim...

Beni güzel hatýrla!
Çünkü; sevdim seni ben, herþeyini...
Sana sýrdaþ oldum, dost oldum,
koynumda aðladýn.
Yüzüne vurmadým hiçbir eksikliðini,
beni üzdün, kýnamadým.
Alýþýktým vefasýzlýða, el oldun aldýrmadým...

Beni güzel hatýrla!
Sayfalarca mektup býraktým sana.
Þiirler yazdým her gece, çoðunu okutmadým.
Sakladým günahýný, sevabýný içimde
sessizce gittim...
Senden öncekiler gibi sen de anlamadýn.

Beni güzel hatýrla!
Sana unutulmaz geceler býraktým
sana en yorgun sabahlar...
Gülüþümü, gözlerimi, sonra sesimi býraktým.
En güzel þiirleri okudum gözlerine baka baka,
söylenmemiþ "Merhaba"lar sakladým her köþeye
vedalar býraktým duraklarda.
Ne ararsan bir sevdanýn içinde
fazlasýyla býraktým ardýmda.

Beni güzel hatýrla!
Dizlerimde uyuduðunu düþün,
saçýný okþadýðýmý, üþüyen ellerini ýsýttýðýmý,
mutlu olduðun anlarý getir gözünün önüne.
Alnýndan öptüðüm dakikalarý...
Birazdan kapýný çalan kiþi olabileceðimi düþün
þaþýrtmayý severim biliyorsun.
Bu da sana son sürprizim olsun.
Þimdi, seninle yaþanan günleri ateþe veriyorum
beni güzel hatýrla.
Gidiyorum...

"Sen, giderken gülüm izlerini silmeyi unuttun.
Sen, giderken bitanem, bende býraktýklarýný almayý unuttun.
Sen, giderken aþkým, sen hâlâ bendeydin.

Çalan bir müzik parçasýnýn sözlerinde unuttun kendini.
Bir aðustos akþamýnda unuttun beni ve seni.
Süzülen damlalarýn sýcaklýðýnda,
Sensiz bir gecenin sabahýndaki hýçkýrýklarda unuttun seni.
Terasda içilen bir bardak çayda
ya da bir bardak birada unuttun.
Bir mangal ateþinin sonrasýnda, yanmýþ közlerde unuttun.
Beyoðlu'nun o güzel sokaklarýnda,
O ýssýz kalabalýkda unuttun kendini.
Söylenen yalanlarda, 'iyi ki varsýn'larda unuttun seni ve beni.
Geceleri baktýðýmýz o yýldýzlarda unuttun bizi.

Bir daha birlikde çýkamayacaðýmýz Yeniköydeki
çay bahcesinde, Papatya'da unuttun bizi.
Adýný bir türlü koyamadýðýn
gelecekdeki güzel günlerimizde unuttun.
Beraber yakýlan sigaralarda unuttun bizi.
Sen giderken bitanem,
SENÝ BENDE UNUTTUN !!!."

Biliyorum konusacak birseyimiz kalmadi, paylasacak hiç bir seyimiz yok.
Yine de yüregimden gücümün yettigi yere kadar sana sesleniyorum,
seninle konusuyorum... Bugün sana olan kirginligimi rafa kaldirdim,
sevgimi aldim avuçlarimin arasina, ona siginiyorum... Cümlelerimi kisalttim,
kelimelerim buruk, gülüslerim istenmeyen dudaklarimda...

Bir ihtimal gelisine sigindigimi farkettiysem de, engel olamadim gurursuz
ama umutlu hasretine... Bugün gönlümü hos tutmak istiyorum,
imkansiz olan her rüyaya inanasim geliyor... Bir çocuk gibi
isteklerimi bastiramiyorum... Çalmayan telefonuma elim gidiyor,
sana halen bende oldugunu israrla yazmaya çalisiyorum... Bende olan seni,
hiç kirmadim, degistirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin
nasil oldugunu, gülüp gülmedigini anlamsiz bir sikintiyla merak ediyorum...

Içimdeki güzelligine inanip inanmamani artik umursamiyorum!
Üsüyorum, bu üsüme yalnizligimdan geliyor ve sariyor her tarafimi...
Tutunabilecegim hiçbir güzellik yok, hatirlamaktan usanmayacagim
anilarim disinda... Isinabilmek için onlara sariliyorum...
Anlamsiz ve cevapsiz sorular hihzirca siritiyor, ben görmemeye
çalisiyorum...
Düsler uzak gibi görünüyordu ama yakindi...Belki de görmeyi istemek gerekiyordu...
Gözlerini aç desem kapatacaksin
ama kapatma gözlerini! Kendime bir demet papatya aldim ama bakmadim
falima... Gözlerimi gelislere verdim, gözlerimdeki hüzün bile seni özlemis
itiraf etti sonunda... Düsüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam degil...
Gelseydin, kendimi unutup sana kosacaktim, susturacaktim içimdeki isyani,
kavgalarin ortasinda bir günes gibi dogup isitacaktim yüregini,
sevinçten aglayacaktim bu defa, mutluyken hemen sarhos olmusum gibi,
dokunacaktim, sarilacaktim. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de
hiç niyetin yoktu aslinda... Kendimi kandirdigimi anladigimda agliyordum...

Eskiden kimi sarkilarin ne kadar anlamli oldugunu düsünürken, simdi
ayriligin ardindan çalinan her sarki umutsuzlugumu ve sevgimi anlatiyormus
gibi geliyor... Sevdigim ne çok sarki varmis, bunu senin gidisin gösterdi bana...
Her sarkida sen varsin, her yerde, her gördügüm insanda, denizde,
gecede, uykumda... Nasil beceriyorsun her yerde olabilmeyi...
Bu bir marifetse eger, neden benim yanimda degilsin ki?
Gözyaslarim asilligini yitiriyor ve yenik düsüyorum sevdana...

Gittin! Belki de hiç gelmemistin ben, geldigini sandim... Ayak uyduramadim
yorgunluguna... Dudaklarina düslerindeki öpüsü konduramadim...

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüslerinde simaran,
dokunuslarinda kendini bulan... Ama! En çok da imkânsizin oldum...

Her gelisimde bir kez daha gönderdigin oldum... Inanamadigin, Yenemedigin,
üzerinden atlayamadigin korkularin oldum... Agladigin, bagirdigin ya da
sustugun isyanin oldum, sessizce bosalan gözyaslarin, birikmisligin oldum...
Yüregindeki sevda ben olmak isterken yüregine siginan ve tozlanacak olan
bir ani oldum... Haketmediklerin, artik yeter dediklerin ve herseyin olmak isterken
belki de hiçbir seyin oldum... Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum?
Sesin hep uzaklari çagiriyordu, ben üstüme alindim, sana geldim...
Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenisi sahiplenir miydim?

Simdi bir mevsimlik ask kaldi avuçlarimda sadece bir mevsim yasanan
ama bir ömür gibi gelen ask... Kalbime henüz söyleyemedim gittigini,
ögrenirse onun da aci çekmesinden korkuyorum... Seni halen
benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum...
Gittin! Sevdamin yokluguna alisabilirim belki ama sesinin uzak yollarin
sonunda olmasi acitiyor içimi... Suskunlugun en büyük silahindi,
suskunlugunla vurdun beni asil aci olan, canimi acitan unutulmak...

Söylesene unutulmak kime yakisiyor?
Unutan sen olsan da sana bile yakismiyor ...

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak
sende daha güzel duruyor... Görüyorsun iste, sevda'ma ve sana ihanet etmiyorum
benim kirginligim ask'a... Sen üstüne alindin...

UNUTAMIYORUM

Unut demek kolay gel bana sor bir de
Unutamiyorum iste unutamiyorum
Bir sey var suramda beni kahreden
Suramda tam yuregimin ustunde
Cakili duran bir sey var
Elimde degil sokup atamiyorum
Dalip dalip gidiyor gozlerim derinlere
Kimi gorsem biraz sana benziyor
Seni hatirlatiyor su bulut su gokyuzu
Su kayalari doven deniz
Su huzunlu melodi su napoliten sarki
Bir zamanlar beraber dinledigimiz
Boyuna seni dusunuyorum durmadan usanmadan
Simdi diyorum o ne yapiyor acaba
O guzelim gozleri kime bakiyor
O canim elleri nerde
Oysa gunler o gunler degil
Aksamlar o aksamlar degil
Ve kalan simdi sadece ozlemin gecelerde
Durup durup seni buyutuyorum icimde
Seninle acilar buyutuyorum
Yeni yeni kederler buyutuyorum dayanilmaz
Kirli sular yuruyor iliklerime
Bir zehir karisiyor kanima anliyor musun
Bir daha gorsem seni diyorum bir daha gorsem
Bir gun olsun bir dakika olsun
Unut demek kolay, gel bana sor bir de
Hatirladikca gozyaslarimi tutamiyorum
Dilimin ucunda sen
Basimin icinde sen
Kader misin, ecel misin nesin sen
Unutamiyorum iste unutamiyorum

Gerçek bir ask hikayesi


Bir kýz ve bir delikanlý, bir motosikletin üzerinde 180 Km hýzla gidiyorlar ve aralarýnda þöyle bir konuþma geçiyor;
Kýz: Lütfen yavaþla, ben korkuyorum
Delikanlý: Hayýr, bak ne kadar eðlenceli
Kýz: Lütfen, lütfen, çok korkuyorum
Delikanlý: Peki, beni sevdigini söyle
Kýz: Seni çok seviyorum, lütfen yavaþla
Delikanlý: Þimdi de bana sýkýca sarýl
Kýz delikanlýya sýkýca sarýlýr
Delikanlý: Þapkamý alýp, kendine takar mýsýn? Baþýmý çok sýktý..
Ertesi gün gazetelerde þöyle bir haber çýktý: Motorsiklet Kazasý; Motorsiklet, fren arýzasý “nedeniyle, bir binaya çarptý. Üzerindeki 2 kiþiden sadece biri kurtuldu. Gerçek ise þöyleydi; Yolun yarýsýnda, delikanlý frenlerin bozulduðunu anlamýþ ama bunu kýza belli etmek istememiþti. Bunun yerine, kýzdan kendisini sevdiðini söylemesini istemiþ ve kendisine son defa sarýlmasýný istemiþti. Sonra da kendi ölümü pahasýna, kýzýn baþlýðý takmasýný ve hayatta kalmasýný saðlamýþtý. Ýþte gerçek aþkýn anlamý da buydu